Kayıp

 

Public_bench_by_alfa

Ne zor şey konuşmak insana dair…

Sanmaktan değil, gerçekten konuşmaktan bahsediyorum. Bilmiyorum duygularımı belli edebilen biri miyim. Elbette bu da muhataplarına sorulmalı.

Kim bilir kaç seni seviyorum, yeterince taşıyamaz diye duygularımı, kalbimde kaldı?

Öldükten sonra dirilmeye iman etmişim. Kaybettiklerim için bende zemin bu. İçimdeki yokluk korkusunu; bu nimete iman derecesinde dengelemişim.

“Hikmetinden sual olunmaz Rabbim”.
Dün gece rüyamda eşimi kaybettim. Yani bir daha hiç onunla olmayacak, sonsuz şeyi. Yokluğu kaburgalarımın arasına saplandı. Nefessiz kaldım. Kollarından, bunlar bu dünyanın malı düsturunca; ziynet eşyalarını çıkardılar ve ciğerim söküldü. Bana sevgiyi yeniden tanımla deseler. Evvelki gevezeliklerimi bırakır; işte derdim, yokluğundaki bu halim; O’dur. Böyle saf bir hakikatte, benden  önce kelimeler kaçtı, lâl oldum. Ömrümün hatırda kalan geçmişinde, ilk kez gerçek bir kaybetme ihtimaline ağladım. Onun olmadığında, ‘doğacak olan sonsuz yokluğa’.  Anlıyordum fakat acıyı iliklerime kadar hissetsem de  konuşamıyordum. Bir duvara sırtımı dayadım ve gözleri kapalı yolculuğa çıkan hayat arkadaşıma bakarak, bir külçe gibi yığıldım. Geçmiş ve gelecek zihnimde birbirine karıştı. Beni bir daha terk etmeyecek o şey, tam da oradan benliğime yayıldı. Anın ve geleceğin, elinizden kayıp gitmesi; geçmişin mutlu anılarını derin bir hüzne dönüştürüyormuş, öğrendim. İşte bu; bir insanın ayaklarından takati alırmış gösterdi, hem de kalbime kazıyarak. Tek kelime edemediğim o anlarda, her şeyi kuşatan bir çaresizlik. İçinde sadece ve sadece gözyaşı bakanlar için anlamlı.  Öyle ya; kelimeler hakikatin birer habercisiymiş. Hakikatin kendisi geldiğinde, dil susarmış. Sevgi en doruğa ulaştığında da, acı bütün çıplaklığıyla bizi sardığında da bu böyleymiş.  Söz biter, göz yaşı konuşurmuş.
Hayat kıymetsiz şeyler yüzünden, en kıymetlilerimizi üzdüğümüz, belki de kocaman bir ahmaklık. Kaybetmeden kıymet bilmek. İnsanlaştıkça biz, yapabiliriz bence. Bir “Seni Seviyorum” demeliyiz mesela sevdiklerimize, O, böyle bir kelime asla yalnız olamaz anlamalı. Bazen, hem de durup dururken, varlığın yanımdayken diyerek sarılmalı. Sen susmalı, o anlamalı, kainat anlamalı. Ömür güzellikleri heba edecek kadar uzun değil…

About

View all posts by

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.