Var…

                                                                                                                                    Yok yok sonrası kar, gidişin bildiğin ayazdı…
karkısGözyaşım gibi akmadı, yavaş yavaş ve ahenkle yağdı…
Anlatan
Çok yerde olabilirmiş insanı,
Senin her değdiğine bıraktığın izin var.
Bu da yetmezmiş gibi;
Bende sana dair, söylenmemiş çokça söz var.
Korkum çok mu, yaram tekrar kanar.
Bu adam bundan sonra hep, acıtan hüzne kaçar.
Bak mevsimler hemen kışa döndü,
Sensiz olan kışlarda,
Güven veren “beyazı” sevdim,
Seveniyle, sevmeyeniyle yer yüzünün,
Hiç ayırt etmeden saranı,
Anlamam, bu süsü değer değmez eriterek,
Sıcaklığında öldüren insanı.
Yeni bir umutla, yine güvenip bekliyorum,
Bir beyaz sayfa gibi, örtsün üstünü,
Fakat biliyorum,
Her bahar karşıma çıkaracak kaçtığım yüzünü.

About

View all posts by

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.