…Zamansız…

     beyaz tasBelki zamanıdır rafa kaldırmanın, iyiyi, güzeli, faydayı ve küsmenin, tavır almanın sevgiye. Demedim mi ben seversem ağır severim. Neye çarpsam hep kendimi üzerim. Öyle sıyırmak paçayı ayak üstü pansumanla, düşmeyi bilenlerin işi. Hep çocukça koştuğum için, çoktur yüzüstü kapaklanmam. Gardımı alıp bekleyemem, oyun bilmem. Saklanamam becerip, saklayamam belli edip. Her defasında hissedersin, çok severim. Belki de bu yüzden, bahane için en güzeli, sığınmak gerek edilgenliğe. Dillendirilmeli kader. Hep bir acil çıkış kapısı bırakmalı insan. Her yangında çaresizce yanmamalı. Anlatmak zor iş, aşmak örülü duvarları, kurulan tuzakları. Aşka bulaşsak, aşk da buluşturmayıp bulaştırsa bizi, yine de kendini salmamalı, kendine kalınca söyleyecek bir iki söze sahip olmalı.

About

View all posts by

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.