Birinci Tekil Şahıs -II

” Kafamdaki peruğa, yüzümdeki ucuz pudraya, ruja, makyaja alışmam yarım saat sürdü. Şuan ben kimim umurumda değil. Sadece heyecanlıyım. Bir karar aldık, bir yola çıktık ve hayatta riskler alan birisiyim. Birazdan kapıdan gireceğim. Sıra alacağım. Bir kaç kelime dökülecek ağzımdan. Bir kaç imza, telefon sonrası, kapıdan görevimi tamamlayıp çıkacağım.

Ben uslanmaz bir gönül hırsızıyım. Lisedeyim. Öğrenciyim. Yüzümdeki pudra bir müsamere için sürülmemiş. Bir doğum günündeyim. Kenarda kıyıda öylesine davet edilen birisi değilim. Şiko kızın güzel arkadaşına aşığım. Şimdi o kız belediye başkan adayının oğluyla evli. O zamanlar da okul takımının kalecisiyle evlenecekti sözde. Olmayacak sebepten dayak yemeden hemen öncesi.

Bir gece vakti elimde çaldığım eşyalarla dolu bir bavul. Şerefsizin biri beni giyinirken videoya almış. Bir otel odasında alnından vurmadım. Ablasının evinden ne bulduysam çaldım. Ben gidip polise bildiremeyecek kadar sağlıksızım. Ahlaken doğruyum belki hukuken yanlışım.

Ben bir hırsızım. Yüzümde pudra ve kafamda peruk var. Bir bankta oturuyorum. Yanıma bir çanta bırakıyorlar salaklar. Ben biliyorum ki kameralar kayıtta. Hemen dokunmuyorum para dolu çantaya. Bakıyorum sağa, sola, öne ve arkaya. Yüzümdeki pudrayı ve ruju siliyorum. Üzerimi çıkartıyorum. Ben görünmez adamım. İnsanlar havada süzülen bir çanta görüyorlar sadece.

Bir pohaçaya kaliteli yağ koymakla 30 kuruş kaybedersin ama binlerce gönül kazanırsın. Benim yüzümde pudra değil un var artık. Kafamdaki de bir aşçı takkesi. Ben kılı kırk yarıyorum. Çıkan pohaçalar ne lezzetli ne lezzetsiz. Ben pohaçanın fikrini satıyorum. Sabah kahvaltısı yaptığını düşünsün insanlar. Ben için için gülüyorum elerken fare boklarını. Fare bokunu görmeyenler için anlatıyorum, çörek otundan biraz irice, top top kuzu boku gibi olurlar.

Bir öğrenci kapımda ağlıyor. Pardon kapı benim kapım değil. Kapı sınav salonunun kapısı. Ben bu binanın titanıysam her kapı benimdir. Benim kapımda ağlıyor ve isyan ediyor tanrısına. Ben gülüyorum, süründürüyorum. Kel ve şişkoyum. En son ne zaman bir şey öğrenmişim bilmiyorum. Yüzyıllardır bu binadayım. Ne bir soru sorulabilir bana ne de bir cevap vermek zorundayım. Al şu kağıdı diyorum. Çoktan seçmeli bir sınav dört şıklı. Eşek gibi çalışırsa belki benim gibi bir bina titanı olabilir ama adam olamaz, benim gibi. Eğitim çalıyorum ben bu sefer, kel ve şişmanım.

Günlerden bir gün bir kaza oluyor. Ben sorumluluk kabul etmiyorum. Sıradan bir vatandaşım. Susuyorum. İçim rahat. 52 insan ölmüş. Aklıma 52 çeken kadınlar geliyor. Ben oyunun böyle bir parçasıyım. Komşusu açken uyuyabilen cinste bir insanım. Mutuyum. Huzurluyum.” Hırsızlık Bu Demeniz Gereken Herşey İçin 3 Dakika

About

View all posts by

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.