Hiç Gitmediği Şehirleri Özleyen Kadın

Defterinin son sayfasını açtı.

Bomboş defterin son sayfası… “Yazacaklarım bu kadar.” dedi. Her şey, yazacaklarının hepsi bitmiş gibi yaptı bunu. Sakindi. Son sevdiği, hiç bilmediği bir memleketin adamıydı. Artık öyle uzaktı ki kadına, kadın hiçbir duygu hissetmiyordu içinde. Sevgi hüzne, hüzün özleme, özlem ezbere karıştı. Ezberden sevdiğini fark edince durdu kadın. Bir tekerlemeye dönüşmüştü adam artık. Kadın sustu. O susunca isim susulacak, susanacak bir şey oldu. Ağzı kurudu kadının. Bir yudum su içti. Ağız seslerden, sözlerden, ezberlerden arındı. Sakindi. Hiç bilmediği bir şehri özlemiyordu artık. Nehrin üstündeki köprüde öylece duran bir bisiklete dönüştü her şey. Hiçbir şey kalmadı söylenecek. Bomboş defterin son satırına yazıldı: Yazacaklarım bu kadar.

About

View all posts by

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.