Bir Düş Gördü Arif

Bir düş gördü Arif
Düştü gökyüzüne.
Değil mi ya, yerçekimi denen
Düşmeyelim diye gökyüzüne.

Alemi dolandı düşünde
Samanyolu’nda seyri
Gam, keder, çile
Ne varsa inciten Ben’i
Terk eyledi ve de düşünmeyi
Düşünmeden yaşamanın
Sırrına erdi Arif.

Patlayan yıldızlardan
İsimsiz burçlara konuk
Oksijen cana lazım
Ruha ne gerek soluk
Dünya denen ağır yük
Omzundan attı Arif.

Düş bu ya yedi gök
Yedi kat sonra
Yetmiş bin daha gök
Göz göz kainat
Toprak altında bin kök
Farkına vardı Arif
Tasarımda doruk yok
Kainat bu Arif
Yaratanda sınır yok.

About

View all posts by

Bir Cevap Yazın