dekadans

Bu ayin midir gömleğinden sökülmüş sıra dağlara açılan ?
Ne kadar aşağılara inmek gerek yukarı çıkmak için?
Peşime düşürülen mağaraların,
bereketli karanlığında,
yangınlara açılan.
Yandım.
Sonsuza dek sönmek için.

Akıl, tenakuz kıyısında bir kız çocuğu şimdi
Memesi anneler ve babalar büyütecek, çıldırmış
Binalar sokakların göğsüne bebeksiz süt kusuyor
Delirmenin arefesi delilikten beter bir bilseniz.

Ah ölümü mübarek olan insanlığın
değirmen değirmen kıyılan annem olabilecek kadınları,
genç kızları.
Tüm kadınlar yerine ben ölsem anneler çocuksuz kalacaktı.
Ölmedim.
Anlatabilsem de bir bilseniz,
Nasıl kaç kere ölmediğimi.

Bu ayin midir tüllerinden sökülmüş hür bahçelere açılan?
Ne kadar yürümek gerekir sana durmak için?
Peşime düşürdüğün kalabalıkların
Çağdaş yalnızlığında,
Çığlıklara açılan.
Sustum.
Sonsuza dek konuşmak için.

Ürettiğimiz fikirlerin esiriyiz şimdi
tükettiğimiz dünyanın.
Pulsarın darbeleri iniltimizden delici değil!
Deliliğin sonu,
cümlelerin dekadansı.
Hayatım,
Bana kendimi anlatabilmenin mecmuası.

About

View all posts by

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.