Şark-ı

Bir kadın şarkı söylüyorken acılar içinde
Bombalanan bir şehrin orta yerinde
Ah!
Yürekten bir ah!
Bitik ciğerimi parçalayan bir Ah!
İçinde.
Yerlerde ruhunu göklere teslim etmiş çocuklar yatarken
Bir kadın acılar içinde şarkı söylüyorken
Bombalanan bir kadim şehrin
Tam orta yerinde
Herkes Tanrısından yardım bekliyorken
Ben seni bekliyorum.

Kadın son nefesini son şarkısına harcıyor
Toprak cesetleri yemeye başlamış
Önce kan akmalıydı, ancak
Kan yanar mı? Yanmış.
Yine susuz kalacak toprağı Doğunun.
Seni bekliyorum,
kadın şarkısını kime söylüyorken.

Doğunun sesi beyaz bir kadın
Hüzünlü ve titreyen bir ses Doğunun sesi
Beyaz bir kadının sesi doğulu ise, ancak
O zaman şarkılar dudağa yakışıyor.
Bir kadın matem ile şarkı söylüyorken
Yine de gökyüzünden bahsediyor.

Gökyüzü dediğin ise ruh emici bir kuyu
Toprak dediğin et yiyen bir canavar
Kadın dediğin doğulu olduğunda naif
Doğunun sesi acı dolu titrek bir kadın
Bir kadın şarkı söylüyorken acılar içinde
Can, batıdan uzaklaştıkça ucuzlaşıyor.

Doğunun tüm feryadına şarkı söylüyor kadın
Kandehar, Levant, Ninova söylüyor kadın
Eriha, Halep, Palmira herbiri birer ölmüş çocuk
Çocuklara şarkı söylüyor kadın şehrin orta yerinde
Ne yağmur var göklerden gelen, ne bir haber
Ne bir ulak kalmış Mezopotamya’da, ne bir mesaj
Tüm peygamberler ölmüş, ancak
Yardım bekliyor tanrılardan insanlık
Kadın şarkı söylüyorken
Kırılgan sesiyle.
Mehdi bekliyor durduğu yerde,
Ölüyor insanlık.

Bir kadın şarkı söylüyorken acılar içinde
Bombalanan bir şehrin orta yerinde
Ah! Oğullarım benim
Ah! Kızlarım
Bitik ciğerimi parçalayan bir Ah!
İçerisinde
Seni bekliyorum.
Tükenirken insanlık.

About

View all posts by

Bir Cevap Yazın