Bir Düş Gördü Arif

Bir düş gördü Arif Düştü gökyüzüne. Değil mi ya, yerçekimi denen Düşmeyelim diye gökyüzüne. Alemi dolandı düşünde Samanyolu’nda seyri Gam, keder, çile Ne varsa inciten Ben’i Terk eyledi ve de düşünmeyi Düşünmeden yaşamanın Sırrına erdi Arif. Patlayan yıldızlardan İsimsiz burçlara konuk Oksijen cana lazım Ruha ne gerek soluk Dünya denen ağır yük Omzundan attıRead More

Ey Büyük İntihal

Kurdüş, içinde böylesi bilmeceler, acılıklarla aşıyordu deniz’i. Ama Mutlu Adalardan, dostlarından dört yıllık bir arayla uzaklaştığında, yenmişti bütün acılarını: utkulu, sağlam basan ayaklarla duruyordu yazgısının üzerinde. Sonra, sevinen törel bilincine şunları dedi Kurdüş: Bir başınayım yine, bir başına olmak istiyorum, berrak gökle yalnız, açık denizle: kuşluk vaktidir çevremde. Dostlarımı bir kuşluk vakti bulmuştum ilkRead More