kahraman

Kadın ya da erkek, genç yahut yaşlı; herkesin bir kahramanı var. Herkes için başka başka anlamlara gelen, hayatın farklı safhalarında karşılaştığımız kahramanlar, kahramanlıklar… Onları seçmek/belirlemek daima bizim kudret dolu benliğimizin kabiliyeti dahilinde değil. Hayat şartlarımız, bizi bir şeylerden eksik bırakan süreçler ya da kaderimiz seçtiğimiz kahramanı da tasvir ediyor. Kahramanlara hiç denk gelmediğimiz olmadı. Evet, bazen yanlış birine de rastladık. Hayatımızın öyle bir evresinde o kadar kahramanımsı geliyorlar ki inanıyoruz. O an için belki gerçekten de öyle.

İçinde yaşadığımız güzel dünyanın bize sunduğu nimetler beraberinde getirdiği zorluklarla güzel. Bu zorlukların üstesinden gelmek herkesin haddine. Yaşamak istemek, mücadele etmek, savaş vermek ve hayatta kalmak hafife alınamayacak kadar hayati. Bunları yapan biziz.

Rehber olan, seven, sevdiren, öğreten, öğrenen, kurtaran, savunan, feda eden… biri BİZİZ. Özünde her birimiz kahramanız. Kahramanlara ihtiyacımız var ama kendimizin de bir kahraman olduğunu aklımıza ve yüreğimize kazımamız gerek ki rastlaşıp tutulduğumuz kahramana verdiğimiz namütenahi iltimasları kendimize de tanıyalım. Kendimizi acımasızca yargılayıp hırpalamadan önce oturup bir düşünelim. Biz kimin kahramanıyız acaba? Bir kahraman olduğumuzu hatırlayalım. Hem kendimizin hem de birilerinin kahramanıyız biz. Güçlü, savaşkan, dürüst, vefalı, güvenilir, ümitvar olan fakat aynı zamanda sevgiden de ârî olmayan bir kahraman olmamız gerektiğini bilelim. Eğer ben bir kahraman değilim diyorsan aynaya bak ve sana başka hiç kimsenin olamayacağı kadar dürüst olan dostunla yüzleş.

About

View all posts by

Bir Cevap Yazın